หน้าเว็บ

==>>ค้นหาข้อมูลในเว็บ

วันศุกร์ที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553

หูปลาช่อน

ชื่ออื่น ๆ : ผักบั้ง (ลำปาง), ผักแดง (เลย), หางปลาช่อน (ภาคกลาง), หยางถีฉ่าว, เยวียะเสี้ยหง (จีนกลาง) เอี่ยโต่ยเช่า, เฮียะแอ่อั้ง (แต้จิ๋ว)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Emilia sonchifolia (L) DC. (Cacalia sonchiflolia L.)

วงศ์ : COMPOSITAE

ลักษณะทั่วไป : ต้น : เป็นพรรณไม้ล้มลุก มีลำต้นตั้งตรง มีความสูง ประมาณ .4-18 นิ้ว ลำต้นปกคลุมด้วยขนนุ่มทั่วไป

ใบ : ใบมีลักษณะหุ้มห่อลำต้นอยู่ มีขนาดยาวประมาณ 2-3 นิ้ว ปลายใบแหลมเรียว โคนใบกว้างเป็นรูปไข่ ริมขอบใบหยักเว้า หลังใบเป็นสีเขียวเข้มใต้ท้องใบมีสีม่วงแดง

ดอก : ดอกออกเป็นช่อ ตามบริเวณกลางลำต้น ช่อหนึ่งจะแยกออกเป็น 2 แขนง ลักษณะของดอกเป็นดอกขนาดเล็ก กลีบดอกส่วนโคนจะเชื่อมติดกันเป็นรูปท่อ ดอกมีสีแดงเป็นดอกสมบูรณ์เพศ

ผล : ผลเป็นผลเดี่ยว เปลือกแข็ง ผลแห้งจะไม่แตกหรืออ้าออก

การขยายพันธุ์ : เป็นพรรณไม้วัชชพืช มักขึ้นตามที่ชื้นขยายพันธุ์ด้วยการใช้เมล็ด

ส่วนที่ใช้ : ลำต้น, ราก

สรรพคุณ : ลำต้น ใช้ลำต้นสด ประมาณ 30-90 กรัมหรือลำต้นแห้งประมาณ 15-30 กรัม นำมาต้มเอาน้ำกินเป็นยาแก้เจ็บคอ ต่อมทอนซิลอักเสบ ฝีฝักบัว เป็นบิดถ่ายอุจจาระเป็นมูกเลือด ท้องร่วง หรือใช้ลำต้นสดตำให้ละเอียดคั้นเอาน้ำพอกหรือทาบริเวณที่เป็นฝีต่าง ๆ แก้ผดผื่นคัน หรือลดอาการบวมน้ำ เป็นต้น

ราก ใช้รากสด ประมาณ 10 กรัม นำมานึ่งกับเนื้อหมูแดง ให้เด็กกินเป็นยาแก้โรคตานซางขโมย

ข้อห้ามใช้ : ห้ามใช้กับสตรีที่ตั้งครรภ์

ข้อมูลทางคลีนิค : จากผู้ป่วยที่เป็นโรคเกี่ยวกับการติดเชื้อของระบบทางเดินหายใจ จำนวน 50 คน และ

เป็น โรคปอดอักเสบในเด็กอีก 25 คน มีการรักษา โดยการใช้ลำต้นแห้ง ประมาณ 1 กรัม นำมาทำเป็นยาฉีด เข้ากล้ามเนื้อ ผลปรากฏว่า จากการรักษา ได้ผลดีเป็นที่น่าพอใจ

หมายเหตุ : “หูปลาช่อน (ไทย), เฮียะเอ้อัง (จีน-กรุงเทพฯ) : หางปลาช่อน (เพชรบุรี) ; ผักบั้ง




กลับสู่ : หน้าหลัก พืชผัก พืชสมุนไพร

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...